فواد جان !
نوشته و بهتر است بگویم نظرات عجیب و متضادی داری . تو ظاهرا نه در استراتژی و نه حتی در اهداف و نه حتی تر! در تاکتیک و عملکرد با اکبر گنجی همراه و موافق نیستی ولی حمایتش می کنی و .... . فواد عزیز به این مسئله نمی پردازم که آزادی بیان رابطه ایی میان من و تو و اکبر و ناصر و .. نیست که رابطه ایی بین ما از یک طرف و دولت از طرف دیگر است ، پس دفاع از آزادی بیان ربطی به تبلیغ نظر مخالف توسط من و تو ندارد مگر اینکه مخالف نباشی ...
ولی نکته ایی که در نوشته ات هست که انقلاب یک نفره نمی شود و باید توده های میلیونی را به میدان آورد و ... . این فقط می تواند استراتژی و سیاست حزب و یا کلا تفکری باشد که نماینده منافع همان توده های میلیونی باشد . و اگر کسی می خواهدظاهرا تکی انقلاب کند حتما نماینده این توده ها نیست . خودت گفته ایی که موافق سیاست های اقتصادی لیبرالیستی اش نیستی، تو تنها نیستی این توده  میلیونی هم اتفاقا قبول ندارد و به خاطر همین اکبر مجبور است تکی وارد عمل شود ، گرچه تکی نیست و در عمل اکبر جان هم نماینده قشر خاصی ست که ساختار اقتصادی اکبر را قبول دارند و از طرف همان ها هم به اندازه کافی حمایت می شود . فواد جان حمایت تو از چیزی که قبولش نداری فقط و فقط تضعیف جبهه ای ست که تو به ان متعلقی .  صحنه سیاست امروز ایران جای تعارف و ولتر بازی نیست .هر کسی به اندازه خودش تریبون دارد به جای حمایتی که دلیلی به جز بد فهمی دفاع از آزادی بیان چیز دیگری نیست همان سیاست های لیبرالیستی را نقد کن و نشان بده سیاست های اقتصادی اکبر جان چه آینده ایی برای همین طبقه کارگر دارد . از او بخواه بعد از معذرت خواهی به افشای جنایات جنایاتی که او و جلایی پور ها در کردستان به دستور رژیم انجام داده اند بپردازند و .... و در نهایت شیوه مبارزاتی پیشنهادی اکبر _اعتصاب غذا_ روشی اصولا مضر و پاسیویستی ست و نمی تواند توده ها و اقشار فعاله جامعه را درگیر مبارزه کند و مبارزه را منزوی و انفرادی می کند .............

پ.ن: این نوشتهه را به صورت کامنت بر پست فواد شمس نوشتم ولی نمی دونم چرا ارسال نشد من هم در این جا به صورت یک پست آوردمش.